Biżuteria ubezpieczona: minimalna wartość, której nikt nie przewiduje

To najbardziej nieznana zasada opodatkowania biżuterii – i ta, która powoduje najwięcej przykrych niespodzianek w momencie składania deklaracji.

Co mówi prawo

Artykuł 764 § II francuskiego Kodeksu podatkowego (CGI) stanowi, że dla biżuterii, kamieni szlachetnych, dzieł sztuki lub przedmiotów kolekcjonerskich wartość podlegająca opodatkowaniu nie może być niższa niż wycena zawarta w polisach ubezpieczeniowych od kradzieży lub pożaru obowiązujących w dniu śmierci, zawartych przez zmarłego, jego małżonka lub poprzedników prawnych na mniej niż dziesięć lat przed otwarciem spadku. W przypadku kilku polis podstawę stanowi średnia wycen.

Konkretnie: jeśli pierścionek był ubezpieczony na 40 000 € w polisie z 2019 roku, wciąż obowiązującej w dniu śmierci, bardzo trudno będzie zadeklarować go za 15 000 €, nawet jeśli taka jest jego rzeczywista wartość odsprzedaży.

Dlaczego różnica jest często znacząca

Wartość ubezpieczeniowa to nie wartość rynkowa. Odpowiada kwocie, jaką trzeba by wydać na zakup nowego egzemplarza w sklepie, z marżą i VAT. Jest więc naturalnie wyższa – często dwukrotnie, niekiedy więcej – od ceny, po jakiej biżuteria jest faktycznie sprzedawana na rynku wtórnym.

Do tego dochodzi efekt zamrożenia: wiele polis opiera się na starej, nigdy nieaktualizowanej wycenie, sporządzonej w czasie, gdy rynek lub kursy były inne.

Co mogą zrobić spadkobiercy

• Sprawdzić istnienie i datę polis. Polisa zawarta ponad dziesięć lat temu lub rozwiązana przed śmiercią nie podlega tej regule. Data jest równie ważna co kwota.
• Sprawdzić, co faktycznie obejmuje polisa. Ryczałtowa wycena globalna „przedmiotów wartościowych" w polisie mieszkaniowej może stanowić podstawę tylko wtedy, gdy dotyczy konkretnie biżuterii, kamieni lub dzieł sztuki – a nie ogólnego ryczałtu.
• Mimo wszystko zlecić wycenę. Profesjonalna, udokumentowana wycena jest nadal przydatna: informuje notariusza, służy do podziału między spadkobierców i przygotowuje ewentualną sprzedaż.
• Zgłosić polisę notariuszowi. Nieujawnienie jej w nadziei, że pozostanie niezauważona, to złe posunięcie: administracja może ją odnaleźć.

Częsty przypadek sprzedaży przedmiotu znacznie taniej

Zdarza się, że spadkobiercy sprzedają biżuterię za 12 000 €, podczas gdy była ubezpieczona na 30 000 €, a następnie odkrywają, że zadeklarowana wartość nie może być niższa od uzyskanej ceny. Tę sytuację można opanować: notariusz ma argumenty – sprzedaż publiczna w ciągu dwóch lat, zbyt stara polisa, niespecyficzne ubezpieczenie – ale lepiej jej zapobiegać, niż naprawiać. Dlatego tak ważne jest przeanalizowanie ubezpieczeń przed sprzedażą.

Zaktualizowano 24 lipca 2026 r. – stawki i ulgi mogą ulec zmianie w każdej ustawie budżetowej.