Deklarowanie biżuterii w spadku: instrukcja krok po kroku

Gdy minie pierwszy szok, uruchamia się maszyneria administracyjna. Oto, w kolejności, co dotyczy biżuterii — i co możesz przygotować bez zwłoki.

Krok 1: zebranie i inwentaryzacja

Przede wszystkim zgromadź biżuterię, gdziekolwiek się znajduje: w domu, skrytce bankowej, u bliskiej osoby. Zrób zdjęcia każdego egzemplarza i zapisz, co wiesz o jego pochodzeniu. Poszukaj również powiązanych dokumentów: faktur, certyfikatów laboratoryjnych (GIA, IGI, HRD), pudełek, starych ekspertyz, a przede wszystkim polisy ubezpieczeniowej — ta ostatnia może ustalać dolną granicę wartości, jak wyjaśniono na naszej stronie ubezpieczenie a wartość deklarowana.

Otwarcie skrytki bankowej po śmierci podlega szczególnej procedurze: bank blokuje skrytkę, a jej otwarcie odbywa się zazwyczaj w obecności notariusza, z inwentaryzacją. Uwzględnij ten termin w swoim kalendarzu.

Krok 2: ustalenie wartości

To etap, w którym interweniujemy. Ekspertyza musi dotyczyć wartości rynkowej na dzień śmierci, sztuka po sztuce. Możliwe są dwie drogi: inwentarz sporządzony przez komornika sądowego lub notariusza, który może powołać biegłego; lub pisemna wycena przez profesjonalistę rynkowego, którą następnie przekazujesz swojemu notariuszowi.

W obu przypadkach o sile dokumentu decyduje precyzja opisu: metal i próba, waga, waga i jakość kamieni, sygnatura, epoka, stan. Linijka „zestaw biżuterii: 15 000 €” broni się słabo; szczegółowa lista – tak.

Krok 3: zgłoszenie spadkowe

Deklarację składają spadkobiercy, w praktyce prawie zawsze za pośrednictwem notariusza prowadzącego sprawę. Biżuteria jest w niej wykazana w aktywach ruchomych, odrębnie od mebli — przypomnijmy, że ryczałt w wysokości 5% jej nie obejmuje.

Termin wynosi sześć miesięcy od śmierci, która nastąpiła we Francji metropolitalnej, dwanaście miesięcy w przypadku śmierci za granicą. W przypadku opóźnienia administracja nakłada odsetki w wysokości 0,20% miesięcznie oraz dodatkowe 10% po dwunastu miesiącach, wzrastające do 40% po bezskutecznym wezwaniu do zapłaty.

Błędy, które widzimy najczęściej

• Pomijanie „bezwartościowych” egzemplarzy: biżuteria fantazyjna nie interesuje fiskusa, ale złoto na przetop, odpady i stare zegarki – tak, i czasami reprezentują one kilka tysięcy euro.
• Przyjmowanie wartości ubezpieczeniowej jako wartości rynkowej: to cena zastąpienia nowym egzemplarzem, strukturalnie wyższa.
• Sprzedaż przed zleceniem wyceny wszystkiego, a potem brak pisemnego śladu tego, co opuściło masę spadkową.
• Czekanie do piątego miesiąca z rozpoczęciem: między skrytką, wyceną a notariuszem sześć miesięcy mija bardzo szybko.

Aktualizacja: 24 lipca 2026 r. — stawki i ulgi mogą ulec zmianie w każdej ustawie budżetowej.