Verzekerde sieraden: de minimumwaarde die niemand voorziet

Dit is de minst bekende regel in de fiscaliteit van sieraden — en de regel die de meeste onaangename verrassingen veroorzaakt bij de aangifte.

Wat de wet zegt

Artikel 764, lid II van de Code général des impôts bepaalt dat voor sieraden, edelstenen, kunst- of verzamelobjecten de belastbare waarde niet lager mag zijn dan de waardering in de verzekeringscontracten tegen diefstal of brand die van kracht zijn op de dag van overlijden, afgesloten door de overledene, zijn echtgenoot of zijn rechtsvoorgangers minder dan tien jaar vóór het openvallen van de nalatenschap. Wanneer er meerdere polissen bestaan, is het gemiddelde van de waarderingen dat als basis dient.

Concreet: als een ring verzekerd was voor 40.000 € in een contract uit 2019 dat nog steeds van kracht is op de dag van overlijden, zal het zeer moeilijk zijn om haar aan te geven voor 15.000 €, zelfs als dat haar werkelijke doorverkoopwaarde vandaag is.

Waarom het verschil vaak groot is

Een verzekerde waarde is geen marktwaarde. Ze komt overeen met wat men zou moeten uitgeven om het stuk nieuw in de winkel te kopen, inclusief marges en btw. Ze is dus van nature hoger — vaak het dubbele, soms meer — dan de prijs waartegen het sieraad werkelijk tweedehands wordt verhandeld.

Daar komt nog een bevriezingseffect bij: veel contracten hernemen een oude waardering, die nooit werd herzien, op een moment dat de markt of de koersen anders waren.

Wat erfgenamen kunnen doen

• Het bestaan en de datum van de contracten controleren. Een contract dat meer dan tien jaar geleden werd afgesloten, of dat vóór het overlijden werd opgezegd, valt niet onder de regel. De datum telt even zwaar als het bedrag.
• Controleren wat de polis werkelijk dekt. Een globale forfaitaire waardering van 'waardevolle voorwerpen' in een omniumverzekering voor de woning kan alleen als basis dienen als ze daadwerkelijk betrekking heeft op sieraden, edelstenen of kunstvoorwerpen — en niet op een ongespecificeerd forfait.
• Toch een expertise laten uitvoeren. Een gedocumenteerde professionele schatting blijft nuttig: ze informeert de notaris, dient voor de verdeling onder de erfgenamen en bereidt een eventuele verkoop voor.
• Het contract aan de notaris melden. Het niet vermelden in de hoop dat het onopgemerkt blijft, is een slechte berekening: de administratie kan het terugvinden.

Het veelvoorkomende geval van een stuk dat veel goedkoper wordt verkocht

Het gebeurt dat erfgenamen een sieraad verkopen voor 12.000 € terwijl het verzekerd was voor 30.000 €, en dan ontdekken dat de aangegeven waarde niet kan dalen tot het niveau van de verkregen prijs. Deze situatie is beheersbaar: uw notaris beschikt over argumenten — openbare verkoop binnen twee jaar, te oud contract, niet-specifieke dekking — maar ze kan beter worden voorbereid dan hersteld. Vandaar het belang om de verzekeringen vóór de verkoop te herzien.

Bijgewerkt op 24 juli 2026 — de tarieven en vrijstellingen kunnen wijzigen bij elke begrotingswet.